ถ้าเรายังต้องเจอกัน ยังต้องพบกันอยู่ เมื่อไหร่ล่ะที่ฉันจะตัดใจได้ เธอทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พูดคุยกับฉันเหมือนเดิม แต่เธอรู้ไหม ฉันต้องใช้ความอดทนในการที่จะทำให้เธอรู้สึกว่าฉันไม่ได้เป็นอะไร ฉันไม่มีน้ำตา ฉันเข้มแข็ง เวลาอยู่ต่อหน้าเธอ ฉันเรียกเธอ เธอเหมือนจะรู้ ว่าฉันต้องการพูดอะไร เธอพูดมาว่า "ไม่อยากรู้เรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจ"
ฉันได้แต่นิ่งเงียบไป แต่ในที่สุดฉันก็เอ่ยปากบอกไปว่า ถ้าบางครั้งที่ไม่ได้รับโทรศัพท์เพราะไม่อยากคุยนะ ไม่งั้นฉันก็ตัดใจจากเธอไม่ได้สักที ตัดกันไม่ขาดสักที ถึงไม่มีเธอฉันก็ต้องอยู่ให้ได้
ปล.
แต่มันไม่ง่ายเลยรู้ไหม ทุกคืน หรือทุกครั้งที่ ฉันคิดถึงภาพระหว่างเราขึ้นมา ฉันมีเพียงน้ำตา เท่านั้น เท่านั้นจริงๆ แม้กระทั่งตอนนี้ ที่ฉันกำลังเขียนถึงเธอ
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น