วันอาทิตย์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

ถ้ายังต้องเจอกันอยู่แบบไหน แล้วเมื่อไหร่นะ

ถ้าเรายังต้องเจอกัน ยังต้องพบกันอยู่ เมื่อไหร่ล่ะที่ฉันจะตัดใจได้ เธอทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พูดคุยกับฉันเหมือนเดิม แต่เธอรู้ไหม ฉันต้องใช้ความอดทนในการที่จะทำให้เธอรู้สึกว่าฉันไม่ได้เป็นอะไร ฉันไม่มีน้ำตา ฉันเข้มแข็ง เวลาอยู่ต่อหน้าเธอ ฉันเรียกเธอ เธอเหมือนจะรู้ ว่าฉันต้องการพูดอะไร เธอพูดมาว่า "ไม่อยากรู้เรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจ"
ฉันได้แต่นิ่งเงียบไป แต่ในที่สุดฉันก็เอ่ยปากบอกไปว่า ถ้าบางครั้งที่ไม่ได้รับโทรศัพท์เพราะไม่อยากคุยนะ ไม่งั้นฉันก็ตัดใจจากเธอไม่ได้สักที ตัดกันไม่ขาดสักที ถึงไม่มีเธอฉันก็ต้องอยู่ให้ได้


ปล.
แต่มันไม่ง่ายเลยรู้ไหม ทุกคืน หรือทุกครั้งที่ ฉันคิดถึงภาพระหว่างเราขึ้นมา ฉันมีเพียงน้ำตา เท่านั้น เท่านั้นจริงๆ แม้กระทั่งตอนนี้ ที่ฉันกำลังเขียนถึงเธอ

วันอังคารที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

1 อาทิตย์ แล้วสินะ ที่เราจบกัน

นี่ ก็ 1 อาทิตย์แล้วสินะ ที่เราต้องห่างกัน มีโทรมาบ้าง แต่ก็เป็นเรื่องงาน มีเจอกันในเกมส์ เล่นเกมส์ด้วยกัน
แต่ก็แค่นั้น ไม่มีการพูดคุยกันมากกว่า มันก็ดีอย่างนะทำให้รับรู้ว่า เค้าก็ยังดำเนินชีวิต เหมือนเดิม แต่อีกใจหนึ่ง มันยิ่งทำให้เราสับสน อ่อนแอ มากขึ้นเรื่อยๆ แล้วเมื่อไหร่นะจะตัดใจได้ซักที แต่อย่างน้อย งานใหม่ที่จะเริ่มต้นเดือนมีนาคม นี้ คงทำให้เราพอจะลืมเรื่องนี้ไปได้แล้ว โอกาสในการเจอกันก็ลดน้อยลง T_T

วันอาทิตย์ที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

ก็แค่อยากเขียน ถึงจะรู้ว่าเธอ ไม่เคยคิดจะอ่าน

ตอนนี้เธอคงยังไม่ตื่นสินะ เพิ่งจะบ่าย 2 โมงครึ่ง
ฉันคงทำได้แต่คิดถึงเธออยู่ตรงนี้ เธอก็มีชีวิตของเธอ มีโลกส่วนตัวของเธอที่ไม่ต้องการให้ฉันเข้าไปวุ่นวาย ฉันขอโทษนะที่ไปก้าวก่ายในชีวิตของเธอ ต่อไปไม่มีฉันแล้ว เธอคงไม่รู้สึกอะไรสินะ อาจจะสบายใจด้วยซ้ำ ต่างกับฉันที่คอยแต่คิดถึงเธอ ห่วงใยเธอ แต่ฉันก็ต้องพยายามฝืนใจตัวเอง ทำเป็นไม่สนใจ ไม่โทรหา ไม่พบหน้า เพราะเธอรู้ไหมทุกครั้งที่ฉันได้ยินเสียง หรือ เห็นหน้าเธอ ฉันแทบจะกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไรทำให้ฉันอ่อนแอได้ถึงเพียง
นี้

ส่วนที่น่ากลัวที่สุดของคนมีความรัก

เคยได้ยินสำนวนอันหนึ่งไหมที่บอกว่า
สิ่งที่ดูน่ากลัว มักจะไม่อันตราย
สิ่งที่อันตราย มักจะดูไม่น่ากลัวว่ากันว่า..
ส่วนที่น่ากลัวที่สุดของคนมีความรัก
คือ การที่รักกันมาแนบแน่น
สวยหรูโดยไม่เคยมีปัญหาทะเลาะเบาะแว้งเลย
เพราะความสวยงามราบรื่น มันทำให้เรา "วางใจ"
จนอาจลืมไปว่า.. ยังไงๆ เขาก็เป็น "คนอื่น"
ยังไงๆ เขาก็มีหัวใจคนละดวงกับของเราสมองคนละก้อน ตัดสินใจได้เอง
รู้สึกได้เองว่าจะรัก จะเลิก จะอยู่หรือจะไป

Unloveable

เพลงนี้ครั้งแรกที่ได้ยินร้องไห้เลย รู้สึกว่า เพลงนี้แหละเหมาะกับเรามากที่สุด
เพลงนี้จะอยู่ในความทรงจำของเค้าตลอดไปนะตัวเอง

ก็รู้ว่าฉันไม่มีความหมาย ก็รู้ว่าคงเป็นไปไม่ได้

ยิ่งนานเท่าไหร่ยิ่งหมดหวัง เมื่อเธอไม่เคยจะหันมองที่ฉัน

และไม่มีแม้วันที่เธอจะหันมาสนใจ และก็รู้ไม่นานเท่าไหร่เธอก็คงต้องไปจากฉัน
แต่ตอนนี้ยังมีเวลา ให้ฉันจะหาเหตุผลดีๆ มาฉุดรั้งเธอตอนนี้แต่ก็รู้ดีไม่มีหวัง
ต่อให้ฉันจะรักเธอมากเท่าไหร่ แต่ก็รู้ว่าเธอคงจะไม่สนใจ

ก็ยังฝันไปและยังคงหวังเอาไว้ข้างในจิตใจ ว่าซักวันเธอจะมีฉัน

แต่ก็รู้เป็นไปไม่ได้ เมื่อเธอคิดว่าฉันไม่ใช่ แต่ก็ไม่เป็นไร

ก็อยากจะขอมีเธอเรื่อยไปในใจไปอีกแสนนาน
และแม้สิ่งที่ฉันทำวันนี้ อาจไม่ทำให้เธอได้รู้สึกดี

สิ่งที่ใจเธอพอจะมีก็เพียงแต่ความรำคาญ

ก็อยากจะขอให้เธอได้ฟังเอาไว้ บทเพลงสุดท้ายที่ฉันตั้งใจ

จะมอบให้ไป ที่กลั่น ออกมาจากใจ และมีให้เธอคนเดียวเท่านั้น
แต่ตอนนี้ยังมีเวลา ให้ฉันจะหาเหตุผลดีๆ มาฉุดรั้งเธอตอนนี้แต่ก็รู้ดีไม่มีหวัง
ต่อให้ฉันจะรักเธอมากเท่าไหร่ แต่ก็รู้ว่าเธอคงจะไม่สนใจ

ก็ยังฝันไปและยังคงหวังเอาไว้ข้างในจิตใจ ว่าซักวันเธอจะมีฉัน แต่ก็รู้เป็นไปไม่ได้

เมื่อเธอคิดว่าฉันไม่ใช่ แต่ก็ไม่เป็นไร ก็อยากจะขอมีเธอเรื่อยไปในใจไปอีกแสนนาน
ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ กว่าที่ฉันจะลบเธอจากใจ

กว่าที่ความทรงจำดี ๆ มันจะเลือนหาย กว่าจะได้รักใครอีกครั้ง...
ต่อให้ฉันจะรักเธอมากเท่าไหร่ แต่ก็รู้ว่าเธอคงจะไม่สนใจ

ก็ยังฝันไปและยังคงหวังเอาไว้ข้างในจิตใจ ว่าซักวันเธอจะมีฉัน

แต่ก็รู้เป็นไปไม่ได้ เมื่อเธอคิดว่าฉันไม่ใช่ แต่ก็ไม่เป็นไร

ก็อยากจะขอมีเธอเรื่อยไปในใจไปอีกแสนนาน
เมื่อเธอคิดว่าชั้น ไม่ใช่ ก็ไม่เป็นไร ตราบใดที่ฉันจะยังหายใจ

จะรักเธอไปตลอดกาล..

โทดที ที่ล้ำเส้นหัวใจ


หากฉัน... คือ ตัววุ่นวาย

หากความรักมากมาย... คือ ตัวปัญหา

โลกที่สดใส... มันเปลี่ยนไปเมื่อฉันเข้ามา

ความห่วงใยในตา... ไม่เคยมีค่า... สำหรับเธอ

โทษที... ที่ล้ำเส้นหัวใจ

จะหยุดความห่วงใย... ที่เพ้อเจ้อ

ก้าวออกมาเสียที... มาอยู่โลกใบที่... ไม่มีเธอ

วางตัวให้ถูกเมื่อเจอะเจอ... ไม่หลงพร่ำเพ้อ... ให้วุ่นวาย


ข้อมูลจาก Forward Mail โดยคุณ synum ขอขอบคุณภาพประกอบจาก http://glitter.kapook.com/